Η ΦΡΑΣΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ ~ QUOTE FOR THΕ YEAR (2008)

'In today's world is being invested five times more time and money on drugs for male virility and silicone implants for women, than in the cure of Alzheimer's disease ..
In a few years to come we’ll have grammas with large breasts and grandpas with hard penis, but they won’t remember what it’s for.' !!!!!!!

«Στον σημερινό κόσμο επενδύονται 5 φορές περισσότερα για φάρμακα για την αντρική ανικανότητα και τη σιλικόνη για γυναίκες από ό,τι για τη θεραπεία του Aλτσχάιμερ. Σε μερικά χρόνια θα έχουμε ηλικιωμένες με μεγάλα στήθη και ηλικιωμένους με σκληρό πέος, αλλά κανένας από αυτούς δεν θα θυμάται σε τι του χρησιμεύει» !!!!!!!

(By Dr Drauzio Varella (b. 1943, São Paulo, Brazil).
He is a Brazilian physician, educator, scientist and noted medical science popularizer in the press and TV.)

Φραντσέσκα

Χατζηπαναγιώτη

Η ΦΙΛΙΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠ'ΤΑ ΓΟΝΙΔΙΑ

                                                                 LOS ANGELES


Μερικές φορές δεν επιλέγουμε τους φίλους μας για τις αρετές τους αλλά για τα ελαττώματά τους - και είναι απλά θέμα γονιδίων. Επιστήμονες από το πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο των Ηνωμένων Πολιτειών ανακάλυψαν ότι οι κοινωνικές μας επαφές δεν καθορίζονται μόνο από ψυχο - κοινωνικούς παράγοντες αλλά και από εξελικτικούς, αφού ο τρόπος που επιλέγουμε με ποιά άτομα θα κάνουμε παρέα εξαρτάται εν μέρει από τα γονίδιά μας.

Μάλιστα διαπιστώθηκε ότι άτομα που φέρουν γονίδια που συνδέονται με τον αλκοολισμό τείνουν να συναναστρέφονται παρόμοιους χαρακτήρες, ενώ εκείνα που φέρουν το γονίδιο που συνδέεται με την εξωστρέφεια και την τόλμη συνήθως συγκρούονται με τους ομοειδείς τους, δείχνοντας προτίμηση στους εσωστρεφείς χαρακτήρες.

Αντλώντας πληροφορίες από δύο μεγάλες ανεξάρτητες έρευνες στις ΗΠΑ -τη National Longitudinal Study of Adolescent Health και τη Framingham Heart Study- οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Δρ. Τζέιμς Φόουλερ, αναγνώρισαν τους γονότυπους έξι διαφορετικών γονιδίων, εξετάζοντας πόσο συχνά απαντώνται μεταξύ φίλων. Βρέθηκε ότι τα άτομα που έφεραν μία παραλλαγή του γονιδίου DRD2, το οποίο σχετίζεται με τον αλκοολισμό τείνουν να κάνουν παρέα με άτομα που έχουν την ίδια γενετική προδιάθεση.

Ένας λιγότερο προφανής συσχετισμός ανακαλύφθηκε μεταξύ των ατόμων, τα οποία φέρουν μία εκδοχή του γονιδίου CYP2A6, που συνδέεται με την εξωστρέφεια, τις νέες ιδέες αλλά και τον μεταβολισμό ουσιών όπως η νικοτίνη. Σε αυτή την περίπτωση διαπιστώθηκε ότι οι παράτολμοι χαρακτήρες πολλές φορές προτιμούν άτομα που είναι περισσότερο συνεσταλμένα.

Ωστόσο, οι επιστήμονες τονίζουν ότι ο τρόπος που διαμορφώνουμε τις κοινωνικές μας σχέσεις δεν εξηγείται πλήρως από τα γονίδια, η μελέτη των οποίων απλά μας βοηθάει να καταλάβουμε γιατί ορισμένες φορές ενστικτωδώς συμπαθούμε ή αντιπαθούμε κάποιο άτομο.

                                                                                                            

                                                                                                            

                                                                       Φραντσέσκα

    Χατζηπαναγιώτη

ΤΟ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

Η χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού είναι από τις αρχαιότερες στην ιστορία της ιατρικής, καθώς η πρώτη επέμβαση καταγράφηκε περί το 2.500 - 3.000 π.Χ. Τα τελευταία σαράντα χρόνια οι γνώσεις μας σχετικά με τη νόσο εμπλουτίζονται διαρκώς και εφαρμόζονται πληρέστερες και αποτελεσματικότερες θεραπείες. Ποιες είναι, όμως, οι νεότερες τάσεις στην ιατρική και πώς επωφελούνται οι ασθενείς;



Εφόσον ο καρκίνος του μαστού αντιμετωπίζεται σε πρώιμο στάδιο -όταν εντοπίζεται ακόμα στο μαστό- αρκεί η αφαίρεση του όγκου με όριο ασφαλείας (ογκεκτομή) για να απαλλάξει την ασθενή από τη νόσο.


Η χειρουργική θεραπεία του καρκίνου του μαστού έχει ιστορία περίπου 4.500 ετών. Η πρώτη περιγραφή περιστατικού βρέθηκε σε αιγυπτιακό πάπυρο του 2.500 - 3.000 π.Χ., ενώ έχει καταγραφεί ιστορικώς πως Έλληνας ιατρός, ο Δημοκήδης, έκανε μαστεκτομή στην Άττοσσαν, σύζυγο του Δαρείου και κόρη του Κύρου το 525 π.Χ., η οποία επιβίωσε από την εγχείρηση. Επίσης, Έλληνας ιατρός, ο Λεωνίδης ο Αλεξανδρινός, περίπου το 180 μ.Χ., περιγράφει με θαυμαστό για την εποχή οραματισμό πως η μαστεκτομή για να προσφέρει δυνατότητα ίασης πρέπει να γίνεται σε υγιείς ιστούς.


Η σύγχρονη εποχή της χειρουργικής αρχίζει με την ανατολή του 20ού αιώνα. Οι χειρουργοί έχουν προικιστεί με δύο σημαντικές ανακαλύψεις, την αναισθησία (το 1846) και την αντισηψία (το 1867), και μπορούν έτσι να επιχειρούν ευρύτατες εκτομές του μαστού και της μασχάλης. Ο Ηalsted το 1894 καθιερώνει τη ριζική μαστεκτομή -αφαιρεί το μαστό, τους πρόσθιους μυς του θώρακα και της μασχάλης- ως εγχείρηση ρουτίνας. Την προσέγγιση αυτή τη στηρίζει στην άποψη πως ο καρκίνος αναπτύσσεται και παραμένει στο μαστό για πολύ χρόνο και αργότερα, στην εξέλιξή του, θα δώσει πρώτα μεταστάσεις στους αδένες της μασχάλης και από εκεί στα άλλα όργανα. Παρά τη ριζικότητα της εκτομής, όμως, περισσότερες από τις μισές γυναίκες επανεμφανίζουν τη νόσο στην περιοχή της εγχείρησης. Για να αντιμετωπίσουν τη δυσάρεστη αυτή εξέλιξη, άλλοι χειρουργοί επιχειρούν ακόμα ριζικότερες εκτομές, αφαιρώντας και τις πλευρές, ενώ άλλοι -οι πιο φωτισμένοι- στρέφονται στη μελέτη της γένεσης και της εξέλιξης του καρκίνου του μαστού.


Μόλις το 1970 ο Fisher διατυπώνει τη δική του άποψη πως, αντίθετα με ό,τι πίστευε ο Halsted, ο καρκίνος μπορεί να δώσει μεταστάσεις σύντομα μετά την εμφάνισή του και αυτές είναι δυνατόν να γίνουν προς κάθε όργανο. Η υιοθέτηση της θεωρίας του προβάλλει τη ματαιότητα των ριζικών επεμβάσεων και μετατοπίζει το βάρος της θεραπείας από τη χειρουργική στις συμπληρωματικές συστηματικές θεραπείες. Η χειρουργική περιορίζεται στην αφαίρεση του μαστού και των αδένων της μασχάλης.


Η σύγχρονη εποχή


Σήμερα, έχοντας προσποριστεί γνώσεις από τις επιστήμες της κυτταρικής και μοριακής βιολογίας, πιστεύουμε πως ο καρκίνος του μαστού εμφανίζεται και παραμένει στο μαστό για ικανό -μεγάλο θα λέγαμε- χρονικό διάστημα. Μια μεταβολή του δίνει την ιδιότητα και ικανότητα της μετάστασης και αυτή μπορεί να γίνει προς κάθε όργανο, τοπογραφικά και χρονικά, ωστόσο προηγούνται οι αδένες της μασχάλης.


Η χειρουργική προσαρμόζεται αναγκαστικά στα νέα δεδομένα και εφόσον ο καρκίνος του μαστού αντιμετωπίζεται σε πρώιμο στάδιο -όταν εντοπίζεται ακόμα στο μαστό- αρκεί η αφαίρεση του όγκου με όριο ασφαλείας (ογκεκτομή) για να απαλλάξει την ασθενή από τη νόσο. Εάν ο όγκος είναι μικρός, η πιθανότητα να έχουν νόσο οι αδένες της μασχάλης είναι στατιστικά μικρή.


Σήμερα αποφεύγουμε και το λεμφαδενικό καθαρισμό της μασχάλης μιας και έχουμε την τεχνική να εξετάσουμε 1 - 3 λεμφαδένες μόνο, αυτούς που πρώτοι θα δεχτούν τα καρκινικά κύτταρα από το μαστό και ονομάζονται εύστοχα «λεμφαδένας φρουρός». Εάν αυτοί δεν έχουν νόσο, τότε σε ποσοστό μεγαλύτερο του 95% και οι υπόλοιποι αδένες είναι υγιείς και η γυναίκα αποφεύγει την εγχείρηση στη μασχάλη.


Η υποχώρηση της έκτασης της εγχείρησης καλύπτεται από την εφαρμογή στις περιπτώσεις αυτές της ακτινοβόλησης του μαστού. Παρ’ όλα αυτά, υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες η απλή μαστεκτομή είναι η ενδεδειγμένη εγχείρηση.


Λιγότερος πόνος


Η χειρουργική του καρκίνου του μαστού φαίνεται, λοιπόν, πως εξελίχθηκε από τη μοναδική θεραπεία, με έμφαση όμως στην αντιμετώπιση της νόσου τοπικώς με ριζικές επεμβάσεις, σε συνιστώσα μιας πολυπαραγοντικής θεραπείας συνδυασμού τοπικών (χειρουργική - ακτινοθεραπεία) και συστηματικών θεραπειών (χημειοθεραπεία - ορμονοθεραπεία - στοχευμένες θεραπείες), οι οποίες περιόρισαν την έκταση και την τάση της χειρουργικής για ακρωτηριασμό, αύξησαν όμως το προσδόκιμο επιβίωσης των γυναικών και ελάττωσαν τις τοπικές υποτροπές χωρίς να διαταράσσουν το σωματικό είδωλο των ασθενών.


Αυτό κατορθώνεται ευκολότερα, ταχύτερα και λιγότερο επώδυνα όσο νωρίτερα αποκαλύπτεται η νόσος. Σήμερα αυτό είναι εφικτό με τη συστηματική μαστογράφηση των γυναικών, η οποία πραγματικά σώζει ζωές.


Οι ενδοσκοπικές επεμβάσεις και τα πλεονεκτήματά τους


Νεότερες χειρουργικές μέθοδοι στη χώρα μας είναι οι ενδοσκοπικές επεμβάσεις του μαστού. Πρόκειται για επεμβάσεις που γίνονται για την αφαίρεση μικρών όγκων του μαστού με προσπέλαση από τη μασχάλη, δηλαδή χωρίς τομή στο μαστό. Εκτελούμε αυτές τις επεμβάσεις εδώ και ένα χρόνο. Χρησιμοποιούμε ειδικά ενδοσκοπικά εργαλεία, λίγο διαφορετικά από αυτά της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, αλλά με την ίδια λογική. Σημαντικότερη διαφορά είναι ότι δεν απαιτείται διάταση του μαστού με χρήση αερίου CO2, όπως κάνουμε στην κοιλιά, διότι ο μαστός είναι ένα συμπαγές όργανο.


Ενδοσκοπικές επεμβάσεις μπορούν να γίνουν σε περιπτώσεις καλοήθων όγκων του μαστού που έχουν ένδειξη αφαιρέσεως, όπως είναι τα μεγάλα και τα άτυπα ινοαδενώματα, τα θηλώματα, οι επιπλεγμένες μικτές κύστεις κ.λπ., αλλά και σε μικρούς κακοήθεις όγκους που δε βρίσκονται κοντά στο δέρμα ή στους θωρακικούς μυς, δηλαδή εκεί όπου δεν απαιτείται και αφαίρεση δέρματος. Μπορεί επίσης να γίνει και προληπτική ή θεραπευτική υποδόρια μαστεκτομή, δηλαδή αφαίρεση όλου του μαστού με διατήρηση του δέρματος και ταυτόχρονη ανακατασκευή του μαστού με ένθεμα σιλικόνης.


Οι ενδοσκοπικές επεμβάσεις υπερέχουν έναντι της κλασικής χειρουργικής του μαστού διότι:


• Δεν υπάρχει ουλή επεμβάσεως στο μαστό, αφού η επέμβαση γίνεται με τομή στη μασχάλη.


• Έχουν μικρότερο χρόνο παραμονής στο νοσοκομείο, καθώς οι περισσότερες ασθενείς φεύγουν αυθημερόν.


Ενδείκνυνται σε νέες γυναίκες που επιθυμούν ένα καλύτερο αισθητικό αποτέλεσμα. Ως νέες ορίζονται οι γυναίκες από 20 έως 80 ετών!

Φραντσέσκα Χατζηπαναγιώτη

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΒΙΟΨΙΑΣ ΤΟΥ ΛΕΜΦΑΔΕΝΑ ΦΡΟΥΡΟΥ (SENTINEL LYMPH NODE BIOPSY) ΣΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΤΟΥ ΜΑΣΤΟΥ

Ο καρκίνος του μαστού είναι ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα υγείας του γυναικείου πληθυσμού. Τα θεραπευτικά αποτελέσματα σήμερα, είναι πολύ καλύτερα, λόγω των εντυπωσιακών προόδων που έγιναν τόσο στην διάγνωση, όσο και στην θεραπεία.

 Από διάφορες επιδημιολογικές και γονιδιακές μελέτες που έγιναν, αποκτήσαμε σημαντικές γνώσεις για την ιστορία της νόσου και γενικά τη συμπεριφορά της. Συνδυαζόμενες αυτές οι γνώσεις με τα διαγνωστικά μέσα που διαθέτουμε, μας δίνεται η δυνατότητα να εντοπίσουμε τη νόσο σε πολύ πρώιμο στάδιο, πριν ακόμα εμφανιστεί κλινικά. Και μόνο αυτό το γεγονός, βελτιώνει σημαντικά την επιβίωση των ασθενών, η οποία είναι απόλυτα συνυφασμένη με την έγκαιρη διάγνωσή της.
 Η θεραπευτική αντιμετώπιση του καρκίνου που εντοπίζεται μόνο στο μαστό ή και στη μασχάλη, είναι βασικά χειρουργική. Ανάλογα δε με το μέγεθος του όγκου(Τ), την θετικότητα ή όχι των μασχαλιαίων λεμφαδένων (Ν) και διαφόρων άλλων ιστολογικών και βιολογικών παραμέτρων, πιθανώς να προταθούν και άλλα συμπληρωματικά θεραπευτικά σχήματα. Αυτά είναι ακτινοθεραπευτικά, χημειοθεραπευτικά, ορμονοθεραπευτικά, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό.
 Η χειρουργική θεραπεία διαχωρίζεται στη χειρουργική του μαστού και στη χειρουργική των λεμφαδένων. Η χειρουργική του μαστού έχει σαν βασικό στόχο την εξαίρεση του αρχικού όγκου, αφαιρώντας ταυτόχρονα μια υγιή ζώνη ιστού, ικανοποιητικού πλάτους περί αυτόν (Wide Local Excision=Ευρεία Τοπική Εκτομή-επί υγειών ορίων). Υπήρξε μια τάση κατά το παρελθόν αφαίρεσης όσο το δυνατόν μικρότερου τμήματος του μαστού. Παλαιότερα, όταν ο όγκος είχε έστω και πολύ μικρές διαστάσεις γινόταν Ολική Μαστεκτομή. Προοδευτικά και παρακολουθώντας τις ασθενείς για τυχόν εμφάνιση ή όχι υποτροπών, αλλά και με τη βοήθεια της ακτινοθεραπείας, επικράτησαν όπου αυτό είναι δυνατόν, επεμβάσεις διαφύλαξης του μαστού.
 Αναπόσπαστο μέρος της χειρουργικής του μαστού, ήταν ο λεμφαδενικός καθαρισμός της μασχαλιαίας κοιλότητας. Αυτό εκτελείτο με σχολαστικότητα γιατί ένας από τους δρόμους διασποράς της νόσου, είναι το λεμφικό σύστημα. Τα καρκινικά κύτταρα μεταφέρονται δια μέσου των λεμφαγγείων, κατά προτίμηση στους λεμφαδένες της μασχάλης. Η πιθανότητα να υπάρχουν παθολογικά κύτταρα στους λεμφαδένες αυξάνεται παράλληλα με το μέγεθος του όγκου. Ασθενής με αψηλάφητο όγκο, έχει μια πιθανότητα μόνο 1 – 2% να έχει διηθημένους λεμφαδένες στη μασχάλη. Αντίθετα, το ποσοστό αυτό μπορεί να ξεπεράσει και το 50% αν ο όγκος έχει διάμετρο μεγαλύτερη των 3 εκ. ( Τ > 3cm).
 Όπως αντιλαμβάνεστε, υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ασθενών, οι οποίες κατά την κλινική εξέταση δεν έχουν ψηλαφητούς λεμφαδένες στη μασχάλη. Επειδή αυτές έχουν περιορισμένο κίνδυνο να έχουν διηθημένους λεμφαδένες εάν μάλιστα έχουν μικρούς όγκους, είναι δυνατόν να υποβληθούν σε έναν άσκοπο λεμφαδενικό καθαρισμό, κινδυνεύοντας να εμφανίσουν σοβαρές μετεγχειρητικές επιπλοκές.
 Μια επέμβαση στη μασχάλη, χειρουργική ή ακτινοθεραπευτική, μεμονωμένη ή σε συνδυασμό με την άλλη, δεν είναι άμοιρη προβλημάτων. Εάν ο λεμφαδενικός καθαρισμός της μασχάλης είναι πλήρης, τότε ένα 30 – 40% των ασθενών είναι δυνατόν να παρουσιάσουν διάφορα προβλήματα στο σύστοιχο ώμο και άνω άκρο. Τα προβλήματα αυτά είναι πόνος, οίδημα, μούδιασμα ή μυϊκή αδυναμία.

 Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι είναι πολύ βαρύ για την ασθενή να αντιμετωπίσει σοβαρές ή έστω και απλές μετεγχειρητικές επιπλοκές στον ώμο και στο χέρι της, όταν αποδειχτεί από την ιστολογική εξέταση, ότι όλοι οι λεμφαδένες που αφαιρέθηκαν ήταν υγιείς και ότι έγινε μια άσκοπη επέμβαση.


Πώς θα αποδείξουμε όμως ότι η ασθενής δεν έχει πρόβλημα στη μασχάλη και ως εκ τούτου δεν χρειάζεται χειρουργική παρέμβαση στην περιοχή; Είναι γνωστό ότι η λέμφος, φεύγοντας από τον μαστό για να προχωρήσει στην μασχάλη, περνά από ορισμένους λεμφαδένες που βρίσκονται στο χαμηλότερο επίπεδό της, κοντά στο μαστό. Αυτοί είναι οι φρουροί λεμφαδένες. Εάν μπορούμε να τους εντοπίσουμε και να τους εξετάσουμε, τότε εφόσον αποδειχτεί ότι δεν έχουν δεχτεί κακοήθη κύτταρα, μας οδηγεί στην απόφαση να μην γίνει λεμφαδενικός καθαρισμός, θεωρώντας και τους υπόλοιπους λεμφαδένες ελεύθερους νόσου.


Ο εντοπισμός τους γίνεται με δύο μεθόδους, οι οποίες μπορούν να εφαρμοστούν μεμονωμένα ή σε συνδυασμό. Η μια είναι ραδιοϊσοτοπική και η άλλη χρωματική μέθοδος.

 Στην πρώτη, την ραδιοϊσοτοπική μέθοδο, γίνεται ένεση ραδιενεργού υλικού στον μαστό, στην περιοχή του όγκου, την παραμονή της επέμβασης. Η ουσία αυτή, ακολουθώντας τη λέμφο, καθηλώνεται στους πρώτους λεμφαδένες της μασχάλης, τους φρουρούς, δίνοντας σήμα μέσω ενός ειδικού ανιχνευτή που χρησιμοποιείται κατά τη διάρκεια της επέμβασης.

 Στην δεύτερη, τη χρωματική μέθοδο, αμέσως πριν την έναρξη του χειρουργείου γίνεται ένεση χρωστικής ουσίας περί τον όγκο του μαστού, η οποία δια της λέμφου εναποτίθεται στους φρουρούς λεμφαδένες, τους οποίους χρωματίζει.

 Η όλη διαδικασία του εντοπισμού διευκολύνεται όταν εφαρμόζονται ταυτόχρονα και οι δύο μέθοδοι. Με αυτόν τον τρόπο σε συνδυασμό και με την εμπειρία που αποκτάται από τον χειρουργό, είναι εύκολο να βρεθούν και να αφαιρεθούν οι λεμφαδένες. Γίνεται προσπάθεια να αφαιρούνται περισσότεροι του ενός. Ιδανικός αριθμός αφαιρουμένων λεμφαδένων είναι 3-4, προκειμένου να έχουμε αξιόπιστη πληροφορία. Αυτοί εξετάζονται με ταχεία μέθοδο (ταχεία βιοψία), ενώ η ασθενής βρίσκεται υπό νάρκωση. Εάν η απάντηση είναι θετική, δηλαδή ότι υπάρχουν μεταστατικά κύτταρα στους εξετασθέντες φρουρούς λεμφαδένες, τότε γίνεται λεμφαδενικός καθαρισμός. Εάν η απάντηση είναι αρνητική, τότε η μασχάλη μένει ανέπαφη και η ασθενής δεν αντιμετωπίζει τον κίνδυνο εμφάνισης ανεπιθύμητων επιπλοκών.

Η αξιολόγηση των φρουρών λεμφαδένων στην χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου του μαστού, είναι μια καθιερωμένη πρακτική στο εξωτερικό (π.χ. στο St Mary's Hospital-Breast Surgery Unit). Η σωστή εφαρμογή της από έμπειρους χειρουργούς, προστατεύει μεγάλο αριθμό γυναικών με χειρουργήσιμο πρώιμο καρκίνο του μαστού, από μια άσκοπη επέμβαση μασχάλης, που έχει μια αυξημένη πιθανότητα εμφάνισης σοβαρών ανεπιθύμητων επιπλοκών.

 

Φραντσέσκα Δ. Χατζηπαναγιώτη

       Χειρουργός  Μαστού

ΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΟ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟ...

ΓΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΤΟ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟ...

( ♪ μια νότα ζωής )

http://www.youtube.com/watch?v=qQL0RAkDOSk

‘Ηρθε η ώρα , βέβαια, και συ πια να διαλέξεις, αυτό που λέμε

μια συνέπεια , μια ακεραιότητα •

Κάτι το ανθρώπινο , με μια οποιαδήποτε τελείωση

ξεχνώντας τι μοιράζουμε κάθε καινούργια στιγμή !

Πώς είναι άραγε το συναίσθημα , να γονατίζεις , έστω και μια φορά

στη ζωή σου , σ΄αυτό , ας πούμε, που καθορίστηκε

Α Ν Α Χ Ω Ρ Η Σ Η ! ! !

Μ΄αλήθεια , πες μου συ , πώς να νικήσεις ετούτο το κουρέλι

με το σχήμα της καρδιάς σου ;

Ετούτο τον καπνό που αντιστέκεται στον άνεμο !

Εσύ , που μόνο το ξέρεις , πόσες φορές μετρήσαμε στις ίδιες πλάκες

τα βαριά βήματά μας •

βουλιάξαμε τα πόδια μας στην ίδια σάπια λάσπη και στο αίμα.

Εσύ ΤΩΡΑ πρέπει να τραβήξεις τις κουρτίνες •

Θα δείς , να ξεπροβάλει μια νέα ηλιόλουστη ημέρα !

Νέοι χώροι & εμπειρίες –δίχως υποτιθέμενα προνόμια ή ξέχωρη αξία!

Μα τη ΔΙΚΗ σου ΑΞΙΑ ! ! !

Είναι καιρός να πείς πιά <<ουκ εν τω πολλώ το ευ>> ! ! !

Γιατί τελικά, η αγάπη για τον άνθρωπο,

είν’η ΑΓΑΠΗ για την ίδια τη ΖΩΗ !

είν’ ο ΦΟΒΟΣ που μας ενώνει με τους ΑΛΛΟΥΣ

Γιατί η σιωπή μας είν’ ο ΔΙΣΤΑΓΜΟΣ για τη ΖΩΗ και το ΘΑΝΑΤΟ. . .

Σ’ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ . . . !

Φραντσέσκα  Χατζηπαναγώτη

  http://www.youtube.com/watch?v=qQL0RAkDOSk

Η ώρα της σ ι ω π ής ...

η νύχτα απόψε έγινε πιο σκοτεινή...

τυλίγω το κορμί μου με τον μύθο και μ'ανασαίνει ο άνεμος που ανασαίνω...

και περπατώ τις ίδιες στράτες-α υ θ ε ν τ ι κ ά

ονειρεύτηκα και την άνοιξη με τα μύρια παραθύρια της

στάθηκα σ'ένα: είδα φώς!

ακόμα αγναντεύω, μα και σωπαίνω!!!

κι η σιωπή είναι τέχνη, έχει κι αυτή τη μεγάλη της ώρα...

Der Himmel über Berlin - Τα Φτερά Του Έρωτα

Als das kind kind war....als das kind kind war.........όταν το παιδί ήταν παιδί....θυμήθηκα!



Οταν το παιδί ήταν παιδί δεν ήξερε πως είναι παιδί...στίχοι από την ταινία του Wim Wenders ”Wings of Desire”.[Der Himmel über Berlin]

Όταν το παιδί ήταν παιδί,

                                                             δεν ήξερε ότι ήταν παιδί,
                                                             ολα ηταν ενα μερος της ψυχης,


                                                             και όλες οι ψυχές ήταν μία...
 

Oταν το παιδί ήταν παιδί

 τα έβλεπε όλα ασπρόμαυρα

 γιατί έβλεπε μόνο την ουσία.

Όταν το παιδί έπαψε να είναι παιδί

 άρχισε σκοντάφτει πάνω στα χρώματα.

Als das kind kind war....als das kind kind war...